ေမာင္ဂုရု သေရာ္သည္။

December 22, 2009

ခ်ဲဒိုင္…

Filed under: Uncategorized — gurugyi @ 3:09 pm

တစ္ခ်ိန္တုန္းက အစိုးရေအာင္ဘာေလထီကို တစ္လမွာ ၇-ရက္ဖြင့္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ႏွစ္လံုးတိုက္ဆိုၿပီး ဒိုင္ကိုင္တာေပါ့။ သူတြက္ျပတာကို ေမာင္ဂုရုနားလည္သလို ျပန္ေျပာင္းတြက္ၾကည့္မိတာေလးပါ။
တကယ္ေတာ့ ၂- လံုးတိုက္ ဒိုင္လုပ္သူအတြက္ ထိုးသား ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ေလ်ာ္ရမွာေတာ့ တစ္ကြက္ထဲပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ အႏိုင္အရံႈး ျဖစ္တန္စြမ္းက ၅၀-၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းဆီ ရွိတာေပါ့။ ထိုးသားေပါက္ရင္ ဒိုင္ေလ်ာ္။ ထိုးသားမေပါက္ရင္ ဒိုင္စားေပါ့။ ေတာ္ေတာ္ေလးရွင္းတယ္လို႕ထင္ရစရာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒိုင္ဆိုတာ အသာခ်ည္းပါပဲတဲ့။ ေမာင္ဂုရု သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ဒီလိုေျပာပါတယ္။
သူက All ဒိုင္ပါ။ လာသေလာက္လက္ခံပါတယ္။ သူရလာတဲ့ စာရင္းေလးကိုျပလို႕ ရွင္းပါတယ္။ အကြက္က ၁၀၀ အတိရွိပါတယ္။
စံုစီနဖာေတြအားလံုးေပါင္းလိုက္တဲ့အခါ… ေအာက္ပါအတိုင္း စာရင္းခ်ဳပ္ၿပီးသားေလး ထြက္လာပါတယ္။
၅၀၀/- .. ၁ ကြက္ = ၅၀၀ x ၁ = ၅၀၀/-
၄၀၀/- .. ၅ ကြက္ = ၄၀၀ x ၅ = ၂၀၀၀/-
၃၅၀/- .. ၁၂ ကြက္ = ၃၅၀ x ၁၂ = ၄၂၀၀/-
၃၀၀/- .. ၂၄ ကြက္ = ၃၀၀ x ၂၄ = ၇၂၀၀/-
၂၅၀/- .. ၈ ကြက္ = ၂၅၀ x ၈ =၂၀၀၀ /-
၂၀၀/- .. ၄၁ ကြက္ = ၂၀၀ x ၄၁ = ၈၂၀၀/-
လံုးဝမထိုးတာ ၉ ကြက္ = ၀

အားလံုးေပါင္း သူ႕လက္ထဲမွာ.. ၂၄၁၀၀ က်ပ္တိတိ ရထားပါတယ္။ အဲဒီအထဲကမွ ေကာ္မရွင္ေၾကး ၁၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ႏႈတ္လိုက္ေတာ့.. သူ႕ဆီမွာ ၂၁၆၉၀ က်ပ္တိတိက်န္ပါတယ္။ တကယ္လို႔သာ အမ်ားဆံုး ရွိတဲ့ ၅၀၀ ကြက္က ေပါက္ရင္ အဆ ၈၀ ေလ်ာ္ရတဲ့ အတြက္ ၄၀၀၀၀ က်ပ္ ေလ်ာ္ရမွာပါ။ သူစိုက္ရရင္ ၁၈၃၁၀ က်ပ္ စိုက္ရမွာပါ။ ၄၀၀ က်ပ္ကြက္က ေပါက္ရင္ ၃၂၀၀၀ က်ပ္ ေလ်ာ္ရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ သူ က ၁၀၃၁၀ စိုက္ရပါမယ္။ တကယ္လို႕ ၃၀၀ ကြက္ေပါက္ရင္ ၂၃၁၀ က်ပ္ စိုက္ရမွာပါ။ တကယ္လို႕သာ ၂၅၀ ကြက္ ေပါက္ခဲ့ရင္ေတာ့ သူက ၁၆၉၀ ျမတ္ပါတယ္။ ေနာက္ က်န္တဲ့ အကြက္ ဘယ္အကြက္ေပါက္ေပါက္ သူ ကခ်ည္း ႀကိတ္မွာပါ။ ေမာင္ဂုရုရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းက ၅၀၀တန္ တစ္ကြက္ ကို တစ္ျခားဒိုင္တစ္ေယာက္ဆီ မွာ ျပန္ထိုးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ သူ႕လက္ထဲမွာ ၂၁၁၉၀ က်ပ္ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။ သူ႕ လက္ထဲမွာ အမ်ားဆံုးေပါက္ပါမွ သူ ၃၂၀၀၀က်ပ္ပဲ ေလ်ာ္ရမွာပါ။ သူက ၃၀၀ က်ပ္အထိေပါက္ရင္ေတာ့ အိတ္စိုက္ရမွာေပါ့။ အဲဒီထက္နည္းေပါက္ရင္ေတာ့ သူျမတ္ပါၿပီ။ အဲဒီေတာ့မွ ျဖစ္တန္စြမ္းကို တြက္ပါေတာ့တယ္။ သူ အိတ္စိုက္ရမယ့္ ျဖစ္တန္စြမ္းက ၄၁ ရာခိုင္ႏႈန္း ျဖစ္ၿပီးေတာ့ သူ ျမတ္မယ့္ ရာခိုင္ႏႈန္းက ၅၉ ရာခိုင္ႏႈန္း ျဖစ္ပါတယ္တဲ့ခင္ဗ်ာ။
နားရႈပ္သြား ပါသလား။ တကယ္ေတာ့ တစ္ကြက္ေပါက္ဖို႕ ျဖစ္တန္စြမ္းက ၁/၁၀၀ = ၀.၀၁ ဆိုလိုတာက ၁ ရာႏႈန္းပဲ ရွိပါတယ္။ ဒိုင္အေနနဲ႕ ရံႈးႏိုင္တဲ႕ အကြက္ေပါင္း ၄၁ ကြက္ ရွိတဲ႕ အတြက္ ၄၁ x ၀.၀၁ = ၀.၄၁ (ဝါ) ၄၁ ရာႏႈန္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဆို ျမတ္မယ့္ အကြက္ေပါင္းက ၅၉ ရာႏႈန္း ရွိတာေပါ့။ ေမာင္ဂုရု ပထမထင္ထားသလို ဒိုင္ နဲ႕ ထိုးသား ၅၀ရာႏႈန္းဆီ မဟုတ္ေတာ့ပဲ။ ဒိုင္ ႏိုင္ဖို႕က ၅၉ ရာႏႈန္း ထိုးသားက ၄၁ ရာႏႈန္း ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒိုင္က သာ သြားပါတယ္။
စာအုပ္မ်ားမ်ား စားေလေလ.. ဒိုင္က သာေလေလပါ။
ဒီလိုတြက္ျပ ၿပီးေတာ့မွ ေမာင္ဂုရုသူငယ္ခ်င္းက သူဘာေၾကာင့္ဒိုင္ပဲလုပ္ၿပီး ထိုးသားမလုပ္လဲဆိုတာ ေျပာျပပါတယ္ခင္ဗ်ာ။
ဒါေတာင္မွ ခ်ဲထိုးခ်င္ေသးတယ္ဆိုရင္လည္း ထိုးပါ။ ခ်ဲထိုးရင္ တဲထိုးရမယ္ဆိုတာ ထိုးသားအတြက္ပါတဲ့။ ခ်ဲထိုးရင္ တိုက္ေဆာက္ရမယ္ဆိုတာ ဒိုင္အတြက္ပါလို႕ ေမာင္ဂုရုရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းက ထပ္ေပါင္း လုိက္ပါေသးဗ်ား။
Reference:
သခ်ၤာ (၁)၊ သတၲမတန္း ဖတ္စာ။

Advertisements

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: