ေမာင္ဂုရု သေရာ္သည္။

January 6, 2010

ဆီကို ေရခ်ိဳး.. ေဆးရိုးမီးလံႈ..

Filed under: Uncategorized — gurugyi @ 4:33 pm

ေမာင္ဂုရုရဲ႕ ေဒြးေတာ္က ကုန္စံုဆိုင္ေလး တစ္ဆိုင္ ဖြင့္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ မီးဖိုေခ်ာင္သံုး ေတြ အစံုေရာင္း တဲ့ အရပ္ ဆိုင္ေလးေပါ့။ ငါးျပား၊ဆယ္ျပား ေခတ္ဆိုေတာ့ ဆီငါးျပားဖိုးလည္း ေရာင္းတယ္။ ခြဲေရာင္းလို႕ရတာမွန္သမွ် ေရာင္းတယ္။ အင္မတန္ေရာင္းေကာင္းတယ္။ သူမ်ားေတြက ဆီငါးျပားဖိုး မေရာင္းတတ္ဘူးဆိုတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူ႔ဆိုင္မွာ ရတယ္။ လက္လုပ္လက္စား အေျခခံလူတန္းစားေတြက အကုန္သူ႔ဆီက ဝယ္ၾကတယ္။ အဲဒီဆိုင္ေလးကို သူ႔သားသမီးေတြက ဆက္ဖြင့္တဲ့ အခါၾကေတာ့ ေမာင္ဂုရုလည္း မၾကည့္ခ်င္ျမင္လ်က္သား၊ မသိခ်င္ ၾကားလ်က္သား၊ ကုန္စံုဆိုင္မ်ားရဲ႕ အေၾကာင္းေတြ သိလာရေတာ့တာေပါ့။
ေျပာခ်င္တာက ဆီအေၾကာင္းေလးပါ။ ဆီကို ေနရာတကာမွာ သံုးပါတယ္။ ေမာင္ဂုရုတို႔ကေတာ့ ဆီကို ဘယ္လိုပဲ မသံုးပါနဲ႕ဆိုၿပီး တီဝီႀကီးကပဲ ေအာ္ေအာ္၊ အင္တာပဲ ဗ်ဴးဗ်ဴး၊ ေလာႀကီးနဲ႕ပဲ ဟစ္ဟစ္၊ စားမွာပဲ။ ဆီမပါပဲနဲ႕ေတာ့ ဘာအရသာ ရွိမွာလည္းဗ်ာ။ ဒီေတာ့ စားတာေပါ့။ စားတဲ့ဆီက ဘယ္ကဝယ္လဲဆိုေတာ့ အဲဒီဝမ္းကြဲေတြ ဆိုင္က ဝယ္တယ္။ သူမ်ားေရာင္းတာက ေစ်းသက္သာတယ္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရာင္းေတာ့မွ ေစ်းႀကီးတာ။ ဘာရမလဲ။ ေျပာလိုက္ဆိုလိုက္တာဆို နာတတ္တဲ့သူဆို အိပ္ယာထဲကေတာင္ ထႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ေမာင္ဂုရုတို႕က အေကာင္းသာ မေျပာတတ္ရွိရမယ္။ စကားနာေတာ့ ထိုးသလားမေမးနဲ႕။ ဒါေပမယ့္ အမဝမ္းကြဲကေတာ့ ေအးေဆး။ ေစ်းကလည္း ႀကီးၿမဲ။ ဒါနဲ႕ မသိမသာ အိမ္လည္သြားသလိုလို ဘာလိုလို နဲ႕ တစ္ေစ့တစ္ေစာင္းအကဲခတ္ေတာ့မွ၊ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေစ်းႀကီး တင္ေရာင္းမွန္း သိေတာ့တယ္။
ဒီလိုဗ်၊ ေမာင္ဂုရုက ပဲဆီပဲ စားတာဆိုေတာ့ ဆိုင္မွာ ေရာင္းတဲ့ ပဲဆီကို မေရာင္းဘူး။ သူ႔ဟာသူ မွာတဲ့ ပဲဆီကို အရင္းအတိုင္း ျပန္ေပးတာ။ အဲဒီ ပဲဆီက ေလွာ္ပဲဆီဆိုတဲ့ ဆီ။ ေျမပဲကို ေလွာ္ထားတာေပါ့ဗ်ာ။ ၿပီးမွ ဆီႀကိတ္ထားတာ။ အဲဒါက အစစ္။ ေစ်းက အလြန္ႀကီး။ အဲဒီအတိုင္းျပန္ေရာင္းရင္ သူက အထားမခံတာရယ္။ (၂ ပတ္ေလာက္ၾကာရင္ အနယ္က်ၿပီး ဆီေခ်းေစာ္နံလာေရာဗ်။) ေစ်းႀကီးလို႔ မဝယ္ၾကပဲ ၾကာၾကာထားရလို႔ ပ်က္စီးမွာရယ္ေၾကာင့္ အေရာအေႏွာေလးလုပ္ေရာင္းတယ္။
ဘယ္လိုေရာလဲဆိုတာေျပာျပခ်င္လို႔ပါ။ လက္ရွိ ပဲဆီ တံဆိပ္တပ္ထားတာမွန္သမွ် ဒီအတိုင္းလုပ္ၾကတာပဲ။ သူက နည္း အမ်ားႀကီးရွိတယ္။ အဓိက ၂ နည္းကို လူသံုးမ်ားတယ္။
(၁) ဆံုဆီ (သို႔) ေလွာ္ပဲဆီ ေရာနည္း
စားအံုးဆီ တစ္ေပပါကို မီးတိုက္ၿပီး ေပ်ာ္ေအာင္လုပ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ အဲဒီစားအံုးဆီက ေရခဲေသတၲာထဲမွာေတာင္ မခဲခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီ စားအံုးဆီ မီးတိုက္ တစ္ေပပါကို ဆံုဆီ (သို႔) ေလွာ္ပဲဆီ ၅ ပိသာ နဲ႕ ေရာေႏွာလိုက္တဲ့ အခါမွာ အပ္ခ်ေလာင္း… ပဲဆီ ျဖစ္သြားေလသတည္း။…..
(၂) ပဲဆီနံ႕ေရာနည္း
ေစာေစာက စားအံုးဆီ မီးတိုက္ တစ္ေပပါကို တရုတ္မွ လာေသာ ပဲဆီနံ႕ ကို ေရာတဲ့နည္းပါ။ အဲဒီပဲဆီနံ႕ ဆိုတာက ပယ္နယ္ဆီလင္ တစ္ပုလင္းစာကို ျမန္မာေငြ က်ပ္ တစ္ေသာင္းခြဲခန္႔ ေပးရပါတယ္။ အဲဒီ အနံ႕ကို ေရာလိုက္တာနဲ႔ အပ္ခ်ေလာင္း… ပဲဆီစစ္စစ္ အိမ္အေရာက္ ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။
ဒါကိုလည္း ေတြ႕ေရာ ေမာင္ဂုရု အမဝမ္းကြဲကို ဘာမွ မေျပာေတာ့ဘဲ ခုလို လူမသိသူမသိ ေနရာေလးမွာ လာေရးရတာပါခင္ဗ်ာ။
တကယ္လို႔မ်ား သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ပဲဆီ စစ္စစ္ေလးမ်ားစားခ်င္တယ္ဆိုရင္ ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားကို လိုက္နာၾကပါ။
(၁) ေတာက အမ်ိဳးမ်ားကို အဆက္မျပတ္ပါေစနဲ႕။ (ဒါမွ ဆံုဆီစစ္မွာလို႕ရမွာကိုး)
(၂) ဆီစက္ပိုင္တဲ့သူကို ေကာင္းေကာင္းမိတ္ေဆြဖြဲ႕ထားပါ။ (ဒါလည္း ျဖစ္တယ္။)
(၃) ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ရင္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဆီႀကိတ္စားပါ။ (ဒါကေတာ့ အေသခ်ာဆံုးပဲ။)

Advertisements

1 Comment »

  1. ဟုတ္တယ္ ကိုဂုရုေရ—ဒီႏွစ္ထဲမွာ စားဆီထဲကို ပဲဆီအနံ႕ ေရာတာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားလာတယ္။ ဒီ chemical ေတြေရာေတာ့ လူေတြ ဒုကၡေရာက္ကုန္ေတာ့မယ္။ ျပည္တြင္း လုပ္ငန္းရွင္ေတြလည္း စီးပါြးပ်က္မယ့္ ကိန္းပါဘဲ—။

    Comment by soewaitun — March 19, 2012 @ 6:21 am | Reply


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: