ေမာင္ဂုရု သေရာ္သည္။

January 8, 2010

Online သူႀကီးခ်င္း …(၂) မိႏြယ္

Filed under: Uncategorized — gurugyi @ 1:06 pm

ခုေမာင္ဂုရု အတင္းတုတ္ခ်င္တဲ့ တစ္ေယာက္ကေတာ့ သူ႔ကိုယ္သူ မိႏြယ္ လို႔ နံမည္တတ္ထားတဲ့ အျပင္မွာ အေကာင္လိုက္ ျမင္ဘူးတဲ့ ေမာင္ဂုရုရဲ႕ ONLINE သူႀကီးခ်င္းမ တစ္ဦးအေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ မ်က္စိဖြင့္ဖတ္ၾကည့္ပါ။
သူ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ xchat ေခတ္ထဲက စတင္သိကၽြမ္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ xchat ရဲ႕ #ygnchat နဲ႔ #quiz ေတြမွာ အၿမဲေလာက္နီးနီးေတြ႔ရတတ္တဲ့ chat fighter ႀကီး တစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ သူက nick အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ဝင္တတ္ေပမယ့္ အဲဒီ ႏြယ္ဆိုတဲ့ နစ္ကိုေတာ့ မွတ္ပံုတင္ထားတတ္ပါတယ္။ ထားပါေတာ့။ ေမာင္ဂုရုက အဲဒီတုန္းက အင္တာနက္လူငယ္ေျခတက္ေလးဆိုေတာ့ “မ” နံမည္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ခ်က္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း သိတာပဲ။ ေခ်ာက္ေတာက္ေခ်ာက္ေတာက္နဲ႕ ဝမ္းတစ္က်ဳတ္က်ဳတ္ဟာတဲ့ အထိ က်ဴတာေပါ့ဗ်ာ။ nick လွလွေလးမ်ား ေတြ႔ရင္ သိပ္စဥ္းစားမေနဘူး။ A/S/L Pls ဆို ေကာက္ရိုက္လိုက္တာပဲ။ အဲဒီလိုနဲ႕ Typing က်င့္ရတာကိုးဗ်။ (ေတာ္ေသးတယ္ Typing ကယ္ေပလို႕။) ဟိုဘက္ဒီဘက္ စကားေျပာလို႕ အဆင္ေျပလို႕မ်ားေတာ့ လာထား ဖုန္းနံပါတ္နဲ႕ လိပ္စာခ်ည္း ဖိေတာင္းတာ။ (တစ္မ်ိဳး မေတြးနဲ႔၊ ခင္သြားေတာ့ အလွဴလုပ္ရင္ ဖိတ္ရေအာင္လို႔။) မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ အာဝါဒါးေတြမ်ားပါတယ္။ အီစီကလီေပါ့ဗ်ာ။ တကယ္တမ္း အေတြးအေခၚတူ၊ အေပးအယူမွ်၊ ေလေပးေျဖာင့္၊ အေပါက္အစပ္တည့္တာ ရွားသားပဲ။ ေမာင္ဂုရုဆိုရင္ ဂြက်က်ေျပာတတ္ေတာ့ အဲဒီတုန္းက ခင္တာ မိႏြယ္၊ ေမ (ေနာက္ေတာ့ ေမရွင္)၊ Acme ဆိုတာရယ္ အထီးထဲက A1၊ သန္႕စင္၊ ေဒဝဒတ္၊ ဒီေလာက္ပါပဲ။ အဲဒီလူေတြအားလံုးထဲမွာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ မိႏြယ္က ေလေပးအေျဖာင့္ဆံုး။ သူက ကူညီတတ္ေသးတယ္။ xchat မွာ မွတ္ပံုမတင္တတ္ေတာ့ သူပဲ မွတ္ပံုတင္ေပးတာ။ ေနာက္ ျမန္မာလိုရိုက္လို႔ရေတာ့လည္း သံုးပံုသံုးနည္း သူပဲ ေျပာျပတာ။ အဲဒီအခ်ိန္ထိ အေကာင္လိုက္ မျမင္ဘူးေသးပါဘူး။ ပုဂံဖိုရမ္မွာ gathering လုပ္ၾကေတာ့မွ ျမင္ဘူးတာ။ အံမယ္ေလးဗ်ာ.. အဲလက္စ္သီခ်င္းထဲက အတိုင္းပဲ။ ဝတုတ္ႀကီး.. ဝတုတ္ႀကီး.. ဝတုတ္ႀကီး..ဟ။ ဆိုတာလိုပဲ။ ေမာင္ဂုရု ၃ ဆေလာက္ရွိတယ္။(နည္းသြားလားမသိဘူး။) ရိုးရိုးမိႏြယ္မဟုတ္ဘူး။ ဟဲဗီးမိႏြယ္။ (ခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ပိန္သြားပါၿပီ။ စုဇူ၊ ပီပီ၊ red rose၊ စတဲ့ ေလာကဓံ ၃ပါးက ဝိုင္းႏွိပ္စက္လိုက္ၾကတာေၾကာင့္ပါ။ )
လူကသာ ဝတာ စားေတာ့ နည္းနည္းေလးဗ်ာ..။ တကယ့္ နည္းနည္းေလးမွ နည္းနည္းေလး။ (ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရွ႕မို႕လားေတာ့ မသိပါဘူး။) ခင္တတ္တဲ့ ေနရာမွာေတာ့ ႏိုးတူးပဲ။ တစ္ခါသားေတာ့ online အကိုႀကီးတစ္ေယာက္ (ကၽြန္ေတာ္ nick ေမ့ေနပါၿပီ။ သူ႔အမ်ိဳးသမီးက ဂ်ပန္မ ဆိုတာပဲ မွတ္မိပါေတာ့တယ္။ အသက္ေတြလည္း ႀကီးၿပီကိုး။) သူ႔အိမ္မွာ အရက္ေသာက္ေနတုန္း ေမာင္ဂုရုကို လွမ္းေခၚပါတယ္။ အရက္လာေသာက္ပါတဲ့။ ေခၚခုိင္းတာက သိတဲ့ အတိုင္းမိႏြယ္ပါ။ ဟိုေရာက္ေတာ့ ေမာင္ဂုရုခမ်ာ ေၾကာင္တက္တက္နဲ႕ ဘာေသာက္ရမွန္းမသိ၊ ဟို အကိုႀကီးကလည္း မိန္းမမရွိတုန္း ေကာင္းေကာင္းေပြးေနတာ၊ ဂုရုခ်.. ခ်.. ႀကိဳက္တာခ်.. ဆိုပဲ။ ဒါေပမယ့္ Green label လည္းထုတ္ေပးေရာ.. ဂုရုခ်.. မဟုတ္ေတာ့ပဲ.. မိႏြယ္ခ်.. ျဖစ္သြားေရာ… ေမာင္ဂုရုက အသာ သားေရေလးသိမ္းလို႔ grand royal ေလးပဲ ႀကိတ္ဟဲရတာေပါ့။ ေဒၚမိႏြယ္တို႕ကေတာ့ ကြဲေၾကာင္.. ကြဲေၾကာင္နဲ႕ ကိုဂုရု.. ခင္ဗ်ားကလည္း ခ်ပါဗ်.. ဆိုၿပီး.. အလွဴလက္ဖက္နဲ႕ မ်က္ႏွာလုပ္ေတာ့ တာပဲဗ်။ ဟုတ္ကဲ့.. ကၽြန္ေတာ္သိေသာ မိႏြယ္ဆိုေသာ အဖြားႀကီးက အဲဒီလုိလည္း အလွဴလက္ဖက္နဲ႕ မ်က္ႏွာ လုပ္တတ္ပါေသးတယ္ ခင္ဗ်ာ။
ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ online သူႀကီးခ်င္းမ်ား စုလို႔ Helping Hands for new generation (HH4NG) ဆိုတဲ့ အဖြဲ႕ေလးလုပ္ေတာ့လည္း ဦးေဆာင္စည္းရံုးသူမ်ားထဲမွာ အဖြားႀကီးမိႏြယ္က ထိပ္ဆံုးတန္းမွာပါပါတယ္။ ေမာင္ဂုရုကို သူရယ္ မေဗဒါရယ္ မပါပါေအာင္ေခၚၾကတာပါ။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ သူမ်ားေတြက ပိုက္ဆံေတြလွဴေနၾကတဲ့ အခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အဖြဲ႕ေလးက ခ်ိဳ႕ငဲ့တဲ့ ဖြတ္ေက်ာျပာစုေလးေတြဆိုေတာ့ လုပ္အားဒါန လုပ္မဟဲ့ဆိုၿပီး.. အလွဴရွင္ရွာ.. ရလာတဲ့ ေငြကို မိဘမဲ့ေက်ာင္းေတြကို လိုက္လွဴေပါ့ဗ်ာ.. တညင္၊ လိွဳင္သာယာ၊ ေထာက္ၾကန္႕၊ ေတာင္ဥက္ကလာ၊ သကၤန္းကၽြန္း ေတြမွာ ရွိတဲ့ မိဘမဲ့ေက်ာင္းေတြကို လိုတာေတြ လိုက္လွဴေပါ့ဗ်ာ..။ (ေမာင္ဂုရုကေတာ့ ဝင္စို႕၊ထြက္စို႕နဲ႕ပဲ မပါႏွစ္လွည့္ ပါတစ္ျခမ္း ကန္႕လန္႕ေကာင္ေပါ့ဗ်ာ။) ၿပီးေတာ့ မွ ဟိုလိုလုပ္ပါလား၊ ဒီလိုလုပ္ပါလားေတြ နဲ႔ သူ႕ဟာသူ ဟုတ္ဟုတ္မဟုတ္ဟုတ္ ေနတဲ့ ေက်ာင္းေတြကို လိုက္ၿပီး ေဂါပကလိုလို၊ ေဝယ်ာဝစ္စ လိုလို ေတြလိုက္လုပ္၊ တစ္ခုခုလုပ္ၿပီးတာနဲ႕ ရန္ျဖစ္လိုက္ရတာအေမာ။ အဲဒီအဖြဲ႕ေလးမွာ အခုခ်ိန္ထိ တက္ၾကြစြာပါဝင္ေနေသးတဲ့ ေဒၚမိႏြယ္ဟာ အဖြဲ႕တြင္း အျငင္းအခုန္ ျဖစ္လာတိုင္းမွာ လူနည္းတဲ့ ဖက္မွာ ဝင္ပါတတ္ပါတယ္။ မွန္တာ မမွန္တာထက္ အားနည္းတဲ့ ဘက္က ေနဝင္ၿပီးအသားလြတ္ျငင္းေပးတတ္တာ ကေတာ့ ဒီအဘြားႀကီအက်င့္ေပါ့။ (သူ႕ body ကို သူ ယံုတာလည္း ပါမွာေပါ့ေလ။)
ေမာင္ဂုရုအတြက္ မေမ့ႏိုင္စရာကေတာ့ မိႏြယ္တို႔အိမ္မွာ ေရႊေတာင္ေခါက္ဆြဲလုပ္စားတဲ့ ေန႔ပါပဲ။ အဲဒီေန႕က ေမာင္ဂုရု က မအားပါဘူး။ အလုပ္ရံုေဆြးေႏြးပြဲတစ္ခုကို တစ္ေနကုန္သြားေနရပါတယ္။ ေန႕လည္ေလာက္မွာ ဖုန္းဆက္ၿပီး ခင္ဗ်ားအျပန္က်ရင္ အိမ္မွာ ေရႊေတာင္ေခါက္ဆြဲဝင္စားပါ။ ဆိုတာနဲ႔ ေမာင္ဂုရု လည္း အျပန္ညေနေတာ္ေတာ္ေစာင္းမွ ဝင္လိုက္ပါတယ္။ သူတို႔အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေမာင္ဂုရု ရဲ႕တစ္ရံတည္းေသာ ရွဴးဖိနပ္ေလးကို အိမ္ေရွ႕ေပါက္မွာ ခၽြတ္လို႕ အာရႊီးရင္း ေရႊေတာင္ေခါက္ဆြဲ ၃ ပြဲ တိတိ အုပ္လိုက္ပါတယ္။ မလင္းလဲ့တို႔ ေတာင္ရွိေသး။ ျပန္မယ္လည္းလုပ္ေရာ။ ရွဴးဖိနပ္ေလးက စိတ္ေကာက္ၿပီး လင္ေနာက္လိုက္သြားပါေလေရာ။ မေတြ႕ေတာ့ပါ။ ဟဲ့.. ရွာၾကပါဟဲ့။ ၾကည့္ၾကပါဟဲ့ နဲ႕။ သူရို႕တစ္အိမ္လံုးလည္း ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ဘယ္ရမလဲ။ ဖိနပ္ပါဆိုမွ ေျပးတတ္ၿပီးသား။ အရာေတာင္မက်န္ခဲ့ပါဘူး။ ေမာင္ဂုရု ေျခေထာက္ေလးသာ ေျခအိပ္အမႊာေလး ခါးထစ္ခြင္လို႔ ေငါင္စင္းစင္းေလးျဖစ္က်န္ခဲ့တာေပါ့။ ေဒၚမိႏြယ္တို႕ တစ္အိမ္လံုး အားနာလို႔ အတင္း ဖိနပ္ေတြထိုးေပးတာ။ မိန္းမစီးေတြခ်ည္းပဲ။ ေပးတဲ့ ေယာက်ာၤးစီးကလည္း စေကာ သည္းႀကိဳးတပ္ထားတာကမွ ေသးဦးမယ္။ ဘြတ္ဖိနပ္တစ္ရံေပးတာ စိတ္ကူးထဲက စြတ္ၾကည့္ယံုနဲ႕တင္္ ခ်ာလီခ်က္ပလင္ကို လူေကာင္ပိုေသးၿပီး ဖိနပ္ပိုႀကီးထားသလိုပဲ။ ဒါနဲ႔ ေမာင္ဂုရုလည္း မာန္တင္းၿပီး ေျခဗလာနဲ႕ ျပန္လာရတာေပါ့။ ေၾသာ္… ေရႊေတာင္ေခါက္ဆြဲ ၃ပြဲ = စေနနံတစ္ရံ။ အဲဒီအဘြားႀကီး အခဲမေက်တာမ်ား ေနာက္ ၂ ႏွစ္ေလာက္ၾကာတဲ့ အထိ ေမာင္ဂုရု ေျခေထာက္ ဆိုဒ္ဘယ္ေလာက္လဲ ျပန္ဝယ္ေပးမယ္ခ်ည္းေျပာေနတာ မနည္းကို ေျပာယူရတယ္။ ေဒၚမိႏြယ္က အဲသလို အားနာတတ္ၿပီး တာဝန္သိတတ္ပါေသးတယ္ဗ်ာ။
ျပန္ေရာက္ရင္ အဲဒီအဘြားႀကီးကို ယူနန္မွာ လိုက္ၿပီး ေကၽြးရပါဦးမည္။

Advertisements

4 Comments »

  1. ;)heehee

    Comment by ထက္ထက္ — January 8, 2010 @ 1:24 pm | Reply

  2. တို႕လဲခင္တတ္ပါတယ္။

    Comment by kom — September 16, 2010 @ 8:44 pm | Reply

  3. တုိ႔လဲ ခင္တတ္တယ္။ တစ္ဖန္ ျပန္ခင္ပါလားဟင္.. 😛

    Comment by Boyz — October 30, 2012 @ 10:39 pm | Reply


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: